Basisschool tot groep 5/6

De wonderlijke lotgevallen van Olle en Lena

3stervertaling: Bernadette Custers
Lannoo, mei 2017, heruitgave (oorspronkelijke uitgave 2007)
Bekroond met een Zilveren Griffel 2008

Olle en Lena zijn elkaars buurtjes, al zijn ze zo vaak bij Olle thuis dat Lena wel haar eigen buurmeisje lijkt. Ze wonen in het kleine dorp Knal-Mathilde. Lena is Olle’s beste vriendin, maar hijzelf is er niet zeker van of hij wel Lena’s beste vriend is. Ze spelen in elk geval wel altijd samen. Dankzij Lena loopt er nogal eens iets uit de hand. Als ze spelen dat ze de Bark van Noach bouwen, is het een koud kunstje om twee konijnen en een kip en een haan aan boord te krijgen, maar wil het met de koe bijvoorbeeld niet zo lukken. Het naspelen van het verhaal van boegbeeld Mathilde levert Lena zelfs een hersenschudding op. Als Lena tijdelijk moet verhuizen naar de stad, mist Olle haar verschrikkelijk. Maar Lena zou Lena niet zijn als ze niet stiekem terugkeerde naar Knal-Mathilde, om stilletjes bij Olle in de stal te wonen.

Knal-Mathilde moet in de buurt van Bolderburen liggen, of anders ligt het eiland Zeekraai er vast in de baai. Olle en Lena leven net zo’n prettig leven als de kinderen in de boeken van Astrid Lindgren. Ze krijgen van de volwassenen in de buurt alle ruimte om hun kattenkwaad uit te halen, maar er is wel altijd iemand aanwezig om wafels voor je te bakken of om je te troosten als je verdrietig bent, en als je het heel bont hebt gemaakt, krijg je ook gewoon op je kop. Het is niet alleen idylle in dit boek, want er is ook plaats voor verdriet. Olle heeft verdriet als zijn tante-oma (de zus van zijn inwonende opa) plotseling overlijdt en als vlak daarna Lena naar de stad vertrekt. Zijn opa vertelt hem dat het missen van mensen het mooiste verdrietige gevoel is dat er bestaat, want dat betekent dat je gek bent op die ander. Mensen die je mist, zitten binnenin je. Maar ook Olle is in staat om zijn opa te troosten: als opa zijn zuster erg mist, is het Olle die het wafelijzer tevoorschijn haalt en zelf probeert de wafels te bakken die tante-oma altijd maakte.

Olle en Lena is een fijn, warm en knus boek. Ik krijg er ontzettend zin van in zelfgebakken wafels met suiker, al heb ik die nog nooit gegeten. Je zou alle kinderen zo’n veilige omgeving gunnen om in op te groeien. Olle vertelt over zijn en vooral Lena’s avonturen in de eerste persoon enkelvoud. Hij is een heel gewoon jongetje, Lena is veel ondernemender. Overigens is Olle ook Lena’s beste vriend, maar dat is voor haar zo vanzelfsprekend dat ze het nieteens tegen Olle zegt. De taal in het boek is mooi, er staan prachtige zinnen in te lezen. Het is een terechte Zilveren Griffel-winnaar van 2008. De wonderlijke lotgevallen van Olle en Lena is geschikt voor lezers vanaf negen jaar.

Share