Voortgezet onderwijs 15+

De negen kamers

3sterLemniscaat, september 2016

Op een dag staat er ineens een extra huis in de Kastanjelaan. Alleen wie oog heeft voor het onmogelijke ziet de statige villa staan, op het voorheen braakliggende landje tussen nummer 16 en 18.
De 17-jarige Jonas is zo iemand. Hij lijdt al een tijd aan hevige hoofdpijn. Op een dag ligt er een vreemd zwart boek in zijn huis, een boek waarop staat dat het zijn leven voorgoed zal veranderen als hij het opent. Het heet Het Huis met de Negen Kamers en het stuurt Jonas naar het huis aan de Kastanjelaan. Ondanks zijn hoofdpijn betreedt Jonas het huis, kamer voor kamer. In elke kamer gebeuren vreemde zaken, ontmoet hij merkwaardige mensen en beleeft hij verwarde avonturen voor hij verder kan naar de volgende kamer. Negen kamers lang. Jonas’ leven zal nooit meer zijn zoals het is geweest.

De negen kamers is een vreemd, surrealistisch verhaal. Dat er ineens een bijna onzichtbare villa in de Kastanjelaan staat, wil de lezer best accepteren, maar wat moet je met de dwerg die Jonas ontmoet, met het bos waarin hij verdwaalt en met al die rare kamers? Dit boek barst van de symboliek, maar je kunt alleen maar gissen waar de auteur naartoe wil. Is De negen kamers een metafoor voor opgroeien en voor de puberteit? Het verlies van de fantasie uit je kindertijd, je leven verandert voorgoed als je opgroeit (of het zwarte boek openslaat), je moet volwassen worden, of je wil of niet. Maakt Jonas alles in het huis echt mee, of is het slechts een koortsdroom, zoals zo hier en daar ook gesuggereerd wordt?

Poeh, nee, makkelijk leesbaar is De negen kamers zeker niet. Het lijkt op Die Blechtrommel meets De kleine Johannes. Jonas (is zijn naam toevallig gekozen?) is klein voor zijn leeftijd, dromerig, een gretige lezer. Hij observeert de wereld als een buitenstaander.
De stijl van de auteur is wat afstandelijk. Het verhaal wordt vanuit Jonas’ perspectief verteld, in de derde persoon en ook nog in de tegenwoordige tijd, maar het is vaak wat houterig. Tegelijk moet je verschrikkelijk goed je aandacht bij het verhaal houden, want als je even niet oplet, heb je alweer iets gemist. De lezer dreigt de weg net zo kwijt te raken als de hoofdpersoon.
De negen kamers is een boek voor liefhebbers van filosofische, surrealistische verhalen die hun geheimen maar met moeite prijsgeven. Vijftien jaar en ouder.

Share