Voortgezet onderwijs

Lichaam van licht / slash

3sterQuerido, januari 2017

Jonas voelt zichzelf nogal middelmaat. Op school was hij niet erg populair, maar ook geen kneus, hij haalde makkelijk met zevens de havo, hij was een matige voetballer en hij hield wel van een beetje gamen met zijn vriend Björn.
Na de havo vertrekt Jonas naar Utrecht, gaat studeren en op kamers wonen. En dat lijkt aanvankelijk best goed te gaan. Hij kan redelijk overweg met zijn huisgenoten, hij haalt aanvaardbare cijfers, hij wordt verliefd op een meisje dat niets wil overhaasten. Wanneer die nieuwe game The Rift er niet zou zijn, zou zijn leven net zo voortkabbelen als het al achttien jaar deed.
The Rift is er wel. Het is een geweldige, spannende, virtuele wereld waarin Jonas - alias Sanoj - steeds handiger wordt en telkens op een hoger level komt. Het kost wel veel tijd. Tijd die hij beter aan zijn studie zou kunnen besteden, of aan slaap, of aan de mensen om hem heen. In een paar maanden tijd kelderen Jonas’ cijfers, zijn vrienden en ouders boos en ongerust en verandert Jonas in een bleke zombie. Maar hij kan profgamer worden, dus waar heeft iedereen het toch over? Hij hééft geen probleem. Punt uit.

Eindelijk weer eens een nieuw Slash-boek! Ditmaal niet geschreven in samenwerking met één jongere, maar met verschillende mensen met een gameverslaving. De lezer ziet allang aankomen dat het helemaal mis gaat met Jonas, maar zelf blijft hij met de volharding van een junk ontkennen dat hij een probleem heeft. Dat is heel geloofwaardig. Maar wanneer zijn ouders hem naar een soort therapeutisch kamp in de Ardennen sturen, is Jonas na twee maanden ‘afgekickt’. Ongeveer dan. En dat is weer niet zo geloofwaardig. Een beetje verslaafde heeft veel meer moeite om van zijn verslaving af te komen.
Jonas’ vriend Björn blijkt ook gameverslaafd, maar zijn ouders grepen veel eerder in. Dat levert een heerlijke scène op als Jonas ’s nachts de hulp van zijn vriend inroept. ‘Niks aan de hand, mam,’ riep Björn terug. ‘Jonas is ook gameverslaafd. Dat is alles.’

Voor wie niet zoveel om gamen geeft, zijn de scènes over het spel The Rift nogal taai. Afgezien daarvan is Lichaam van licht een boek waarvan duidelijk wordt dat het iedereen kan gebeuren om verslaafd te raken aan iets wat ogenschijnlijk zo onschuldig is: een spelletje. Een toegankelijk boek over verslaving, geschikt voor veertien jaar en ouder.

Share