logo griffels penselen 2013Voor wie het was ontgaan: al enige dagen woedt op internet een discussie over het aantal prijzen in Kinderboekenland. Volkskrantrecensent Pjotr van Lenteren pleit voor een jaarlijkse prijs voor één goed kinderboek voor onder de vijftien jaar en één oeuvreprijs. Klaar.
Schrijver Ted van Lieshout reageert dat hij niet begrijpt waarom mensen bezuinigen op dingen die léúk zijn als het niet hóéft.

Pjotr heeft gelijk als hij zegt dat er ontzettend veel prijzen voor kinderboeken bestaan. Het gaat van Boekstartprijs naar Griffel en van Kinderjury naar Woutertje Pietserse. Handig voor ouders die het kaf van het koren willen scheiden: een boek dat bekroond is, zal wel goed wezen.

kruistocht in spijkerbroek‘De film ging nog wel,’ zegt het meisje. ‘Maar het boek is zó saai!’
‘Saai?’ vraagt haar moeder verontwaardigd. ‘Hoe kun je Kruistocht in spijkerbroek nou saai vinden!’
Haar dochter bladert verveeld door het boek. ‘Dik,’ zegt ze, ‘het duurt te lang voor er iets gebeurt.’ Ze wil het boek terug op de plank zetten, maar haar moeder grist het uit haar handen.
‘Wat vindt u daar nou van?’ vraagt ze aan mij. ‘Al die mooie boeken van Thea Beckman staan thuis nog in de kast, maar zij wil ze niet lezen. Wij hebben er vroeger van gesmúld!’

Ach ja, Kruistocht in spijkerbroek. Dolf Wega vertrok in een teletijdmachine naar 1212 en belandde in een kinderkruistocht. Wat heb ik stiekem gesnotterd bij de dood van zijn vriend Carolus, wat was het jammer toen Dolf uiteindelijk Brindisi in Zuid-Italië bereikte en de tocht ten einde kwam. Zeker tien keer heb ik het boek herlezen. Wat dat betreft begrijp ik de moeder van het meisje heel goed.

flashmob maastrichtIedere kinderboekenliefhebber die deze week Twitter of Facebook bekeek, heeft het gelezen: op 22 april organiseert auteur Manon Sikkel een kinderboekenschrijvers-flashmob in Maastricht! Zeker veertig auteurs reizen naar het zuiden en lezen tegelijk voor uit eigen werk. Dat doen die auteurs niet voor de gezelligheid. Met de flashmob willen ze aandacht vragen voor De Boekenwurm (de kinderboekwinkel in Maastricht) en voor alle andere kinderboekwinkels in Nederland.

Op de website van De Boekenwurm vertelt eigenaar Hanneke Koene: “Het gaat niet goed met De Boekenwurm, wat dat betreft niks nieuws onder de zon. De verkopen nemen af en de stiltes in de winkel worden langer en dieper. Als het zo doorgaat, moet de tent dicht.”
Natuurlijk vertel je liever niet dat de verkoop van boeken niet zo best gaat. Ook de kinderboekwinkels in Nijmegen en Arnhem ervaren de gevolgen van de economische crisis. Mensen bezuinigen en doen dat uiteraard ook op boeken. Vervelend voor de boekhandel, maar begrijpelijk.

kasteel brief voor de koningHet is een leuk gezelschapsspel: met welke personages uit boeken zou jij graag bevriend zijn? Wie wil je als klein broertje, wie mag je oma worden? Wie is je boezemvriend(-in) en op wie word je verliefd? En met wie je dit spel ook speelt: vroeg of laat noemt iemand een personage uit een boek van Tonke Dragt.

Neem bijvoorbeeld Piak. Hij is de eenvoudige jongen uit de bergen die in De brief voor de koning toekomstig ridder Tiuri naar het land van koning Unauwen moet loodsen. Goed, Tiuri is de held en hoofdpersoon van het boek. Maar Tiuri is opgegroeid als zoon van Ridder Tiuri de Dappere en voor hem is het doodnormaal om rond te trekken. Voor Piak niet. Piak klautert wat in de bergen en doet klusjes voor kluizenaar Menaures voor Tiuri zijn hulp inroept. Piak is de trouwe ziel die met Tiuri meereist en later zelfs –ondanks zijn angst voor heimwee- Tiuri’s schildknaap wordt. Wie wil er nou niet met zo’n aardige jongen bevriend zijn?

logovoorleesdagen13‘Boeke!’ roept het kleine meisje verrukt, ‘allemaal boeke!’ Ze klautert uit haar buggy, scharrelt door de winkel en kijkt of ze in Luilekkerland is aangekomen. ‘Boeke!’ roept ze weer. ‘Leze!’ Wanneer ze begrijpt dat een prentenboek langs de kassa moet, voor het mee naar huis mag, gaat ze los. Op haar tenen, tong uit de mond, schuif ze het ene na het andere boek op de toonbank. Nijntje. Gonnie en Gijsje. Kikker. Kleine Ezel. Dikkie Dik. Ze kent ze allemaal.

Voor kinderen die nog niet zelf kunnen lezen, zijn elk jaar in januari de Nationale Voorleesdagen; een soort Kinderboekenweek voor de kleinste boekenliefhebbertjes. Doel is het voorlezen te stimuleren. De Voorleesdagen gaan van start met het Grote Voorleesontbijt op 23 januari, waar bekende en minder bekende Nederlanders op kinderdagverblijven, peuterspeelzalen en kleuterklassen komen voorlezen uit het Prentenboek van het Jaar. Dit jaar is dat Nog 100 nachtjes slapen van Milja Praagman. Kleine luisteraars worden later vaak grote lezers, hoopt organisator CPNB. En daar lijkt het CPNB gelijk in te hebben.